Ik ben niet van hier. Kuche ... Misschien dat mij hele SOP een soep verhaal is.
Ik kan ook geen plat schjrieve. Steindenaere, neem me dus aub. mijn Huilands niet kwalijk.
Wat ik van getogen Steinse SOP-pers begrepen heb (staande aan de diverse Steinse togen) is dat de SOP een heel exclusief gedoe is.
Niet iedereen kan er lid van worden. Je krijgt makkelijker een orde van de koningin dan een lidmaatschap van de SOP. Er zijn veel meer Steindenaeren met een lintje dan speciaal gemutste SOP-pers. Als SOP-per is het echter slechts een peuleschil om ook een medaille van de kwien te krijgen.
Om SOP-per te worden moet je namelijk eerst Prins van Grwoat-Stein zijn geweest.
Om prins van Groat-Stein te worden moet je weer heel aparte kwaliteiten en kwantiteiten hebben. Dat is niet iedereen gegeven, weet ik. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Voor zo'n verhaal moet je bij de Steinder Bök zijn. Die kunnen je wel eentje inschudden, die hebben een rijk verleden hoewel ze een paar jaren geleden bijna bankroet waren. Je ziet, hier in Stein is veel mogelijk of onmogelijk.
Om over het Steinse Bokkenrijk te kunnen reiken wordt ieder jaar, tijdens een grote galazitting van de Bök, die prins uitgeroepen. Je kunt veel van de Bök zeggen maar vanaf dat moment slepen ze met die Prins heel wat af. Ieder café in Stein wordt herhaaldelijk bezocht. Op het gemeentehuis doen ze alsof ze er kind aan huis zijn en ontnemen de burgemeester zelfs zijn macht gedurende de dolle dagen. Alles is voor de prins.
Op de scholen wordt de les verstoord met Alaaf roepen, de bejaarden op de Moutheuvel worden niet overgeslagen. De prins is van en voor iedereen!
Tijdens de drie hoogtijdagen van de Steinder Vastenaovend draait de prins continue continue, ofschoon hij een week verlof heeft genomen. Ze staan hier werkelijk voor niks.
Dan is zijn jaar om. "Over en uit", speelt Sint Ambras voor hem. Hij wordt geplokken. De veren uit zijn muts gerukt, alle tekenen van waardigheid worden hem afgenomen. Hij is bedankt, punt aan de lat. "Lang leve de nieuwe prins, Alaaf!"
Het hoeft geen betoog dat zo'n ex bokkenprins dan makkelijk de bokkenpruik krijgt en in een diep zwart gat tuimelt. Dat hadden die van de Bök ook wel in snel in de gaten en daarom werd de SOP opgericht, "De Sociëte Oud Prinsen". In deze vereniging konden ze dan samen hun jaar als prins gedenken.
Die SOP, dat was natuurlijk geen core business van de Bök en binnen een paar jaren verwaterde het gedoe met die oud-prinsen. Ze waren terug bij het moment van hun pluk en om een geplukte prins zat eigenlijk niemand verlegen.
Een aantal bekende Steindenaren, mij bekend als Tjeuke Smeets en Johnny van de Spin (dat is de broer van Hane-Sjeng) vonden die gang van zaken niks en bliezen op 26 maart 1997 de SOP opnieuw warm. Vanaf nu wordt de SOP weer heet opgediend.
Op vastenaovendsmaandag wordt met begeleiding van een paar zaate hermeniekes een tocht langs verschillende Steinder cafees gemaakt. Tijdens die tocht wordt ergens op een strategische plek de Bok en de Geit van dat jaar uitgeroepen. Dat is het werk van Tjeu. Op een speciale manier weet hij ieder jaar weer opnieuw oud en jong te bezielen met een proclamatie die eindigt met een lang tromgeroffel.
De Bok is een man en de Geit een vrouw (voor de niet Steindenaeren), die zich bijzonder voor de Steinder vastenaovend hebben ingezet en hiermee een symbolische erkenning voor hun carnavalistische werken krijgen.
De navolgende rondgang met de Bok en de Geit duurt wel een hele middag en tot slot wordt aan de deelnemers een boerentafel van uitgelezen Steinse specialiteiten aangeboden. Al lees je een week kookboeken, die specialiteiten vind je nergens.
Er is oetgebakken sjpek van Annie van Wim.
Belegde broodjes met ham en kaas. Boerenbruine boterhammmen met heudvleisj. Gevulde eieren en rauwe sjink. Niks import, alles afkomstig uit de naaste omgeving. Het aards paradijs kon in deze regio bedacht zijn.
Ietje van Johnny heeft gebraden hanenbatsen en nog vele andere lekkernijen die John persoonlijk geplukt heeft.
Tjeu zegt vaak dat Johnny, als poelier, wel altijd wat te plukken vindt.
Ik heb het nu twee keren meegemaakt en zeg beslist dat het geen roddel is wat ik nu zeg. Maar na een half uurtje is het net of een sprinkhanenplaag op die boerentafel neergestreken is. Begrijp me goed, ik zeg niks verkeerds over de Steindenaeren. Ik benadruk alleen maar de kwaliteit van de kokinnen. Wat mij betreft mogen ze daar een aparte onderscheiding voor bedenken.