Tikkies, maart 2005

31-03-2005
Je bent nooit te oud om te leren, zeggen ze en omdat ik geen verstand van politiek heb besloot ik iets op te steken door middel van een soort Teleac cursus. Ik keek een middagje naar een speciaal ingelast kamerdebat naar aanleiding van het bedankje van mijnheer De Graaf. Die was immers minister van bestuurlijke vernieuwing en nog wat andere D'66 stokpaardjes, zeggen ze zelf want hun kroonjuwelen kunnen ze nu zelfs aan de biggen niet meer kwijt.
Godju zeg, na een hele middag kijken naar dat ingelaste debat had ik nog geen enkele lasser gezien. Alleen maar slijpers! Scherpslijpers en botte slijpers, de vonken spatten er van af, maar er gebeurde niks. Praatjes vullen geen gaatjes! Gaten moet je dichtlassen maar de lassers in het speciaal ingelaste debat lazen alleen maar elkaar de les. Zeker vijf en twintig keren heb ik diverse ingelaste lassers hetzelfde horen vertellen. Ze zeiden er zelf van dat de burger er horendol van moet worden en dat is kwalijke opzet, vermoed ik als niet gecertificeerde lasser.
Het leek ook wel een beetje op een voetbalwedstrijd. De beschaafde fans van twee partijen maakten elkaar met nette woorden uit voor vuile vis. Dat vind ik wel knap, daar hebben die meisjes en jongens wel best lang voor in de schoolbanken gezeten. Dat leer je niet op straat. Alleen dat liegen, daar begrijp ik geen sikkepit van. Die Bos kreeg overal de schuld van! En iedereen weet dat hij helemaal niet gestemd heeft, niet voor en niet tegen. En toch had hij het gevreten.
Zelfs onze brave Jan met de Pet, die eigenlijk boven de partijen staat, zei dat de vorige week door de tegenstemmers fout gestemd was. Dan snap ik er geen kloot meer van. Ik dacht dat we in een democratie leefden en dat je best tegen mag stemmen. Alleen vroeger in Rusland en nu nog in Cuba is dat anders. Schijnt dus hier ook zo te moeten. Je moet voor zijn, als de kleinste regeringspartij de grootsten een voorspel laat opvoeren.
Krijgen we straks als naspel daarom toch een gekozen burgemeester? Alleen maar de kandidaat die ons opgedrongen wordt? Of ister anders weer fout gestemd?
Eerlijk gezegd, het zal wel mijn domheid zijn, maar ik heb van die hele middag speciaal ingelaste lascursus niks opgestoken. Weet alleen zeker dat ik nooit lasser zal worden. Het stukje braadwerk dat ik daar gezien heb, had niks met beraadslagen te maken. Het waren gewoon wat flauwe kwinkslagen in de lucht, zeker toen Marijnissen tegen Boris zei dat ze elkaar geen mietje moesten noemen. Het was als uitzondering echt de waarheid, maar de kamervoorzitter wees Jan daarvoor terecht. Ik zal een mietje worden als ik het ooit mag snappen.

29-03-2005
Hier in het zuiden wordt veel gedoogd. Altijd al zo geweest en zal ook altijd wel zo blijven. Je kunt je wel gek of druk maken, maar het meeste gaat vanzelf weer over. Straks komt Bush, die gedogen we ook want hij komt ons op de kaart zetten. Die komt gewoon ons ”Sjoene Zuude” een paar dagen op slot doen. Niks kan dan meer. Geen verkeer over de autoweg, vliegveld dicht, geen demonstraties op het kerkhof van Margraten. Wij zijn altijd al een erg vrij land geweest, hier kan veel, bijna alles en dat is in dit geval ... niks. Moet kunnen.
Waarom moet Sjors toevallig hier komen? Is er geen andere, betere hangplek? Waarom gaat hij niet elders in het land shoppen? Op de Veluwe staat nog een paleisje vrij te aanvaarden. Wie heeft hem voor hier uitgenodigd? Oh, hij heeft het zelf gedaan! Wie durft te zeggen dat hij dan wel erg ongelegen komt?
Volgens mij heeft Sjors het voorjaar in zijn kop. Hij gedraagt zich als een trekvogel, want eigenlijk moet hij naar zijn vriend Poetin in het Kremlin.
Die Sjors beseft niet hoeveel schade hij onze economie bezorgt. Dagenlang zullen Belgische en Franse drugkoeriers niet aan hun handel kunnen komen. Waarschijnlijk worden we nog opgezadeld ook met flinke schadeclaims wegens vermeend geestelijk lijden. Per slot van rekening helpen advocaten graag een onrecht ervarende klant. En Sjors is erg fel voor recht. Zijn Amerikaanse pro deo recht, right?
Ik had het er met mijn vriend Hayke over. Die is van mening dat Sjors hier gewoon met zijn Landrover voor een trackje komt, wij gedogen immers alles.

28-03-2005
Tussen de paus en D'66 zijn opmerkelijke overeenkomsten heb ik de laatste dagen bemerkt. Alle twee zijn ze op het sterven na dood, weten dat ook en proberen zoals in een klassiek treurspel over hun dood heen te regeren.
Hun zegeningen zijn gratis en als je er niet in gelooft ook waardeloos. Als je er wel in gelooft kom je er binnenkort nog achter dat je er eigenlijk niks aan hebt.
Er zijn natuurlijk ook verschillen. De paus komt als hij eindelijk vertrekt meteen in de hemel en begint daar meteen voor ons aan een eeuwigdurend aflaatgebed. Boris komt als het zover is, eerst een paar jaren in een riante wachtgeldregeling en kan in die tijd bij Barend en van Dorp, als ongeleid democraat, nog wat bijsnabbelen. Moet in ruil daarvoor wel het gezever van Jan incasseren.
Leuk of niet? De paus heeft altijd zijn idealen en ideeën gehandhaafd. Leuk of niet? Boris lijdt aan het niet- welsyndroom. We doen het niet, we doen het zeker niet, we doen het misschien als we onze kroonjuwelen kunnen verkopen. We doen het zeker en dumpen onze schatten in de glascontainer. Andere glimmers liggen immers voor het oprapen.
Hun volgelingen hebben allemaal dezelfde eigenschap. ”Wie gelooft wordt zalig”. De vraag is wat je daar aan hebt. Wat we van D'66 kunnen verwachten hebben we al aan de lijve ondervonden. Een volksopstand was bijna het gevolg. Als ze in de hemel alleen maar wijwater schenken of veel water bij de wijn doen als variant op de bruiloft van Kanaä, zal ik niet verwonderd opkijken. In de loop der jaren is mijn achterdocht jegens personen die het zogenaamd goed met me menen alleen maar toegenomen.
Als je het goed met me meent kun je me een bedrag op mijn rekening overmaken. Wedden dat niemand zich meldt?
De geldkisten van het vaticaan en D'66 zijn bodemloos, met dit verschil dat het vaticaan er kunstschatten voor aanschaft die door de hele wereld vergaapt kunnen worden. D'66 juist, het is een afgezaagd versje maar ik heb het niet bedacht, belegt in imaginaire kroonjuwelen. Niemand kan ze zien maar ze werden wel aanbeden als de aandelen van mevrouw Brink, weet je dat ook nog? Wie praat daar nu nog over? Hooguit een handjevol advocaten. Is Boris ook geen advocaat? Is alles toeval in dit leven? Of is het gewoon een rare paasgedachte van mij? Gelukkig is het denken nog vrij! Hoe lang nog? In ieder geval tot na de pasen.

27-03-2005
Pasen in ons Steinderlenjd.
Met Pasen eten we eieren omdat Jezus zo van kippen hield. (Frida, 7 jaar)
De maag is heel belangrijk. Als we die niet hadden zou het eten in onze benen zakken.(Lars, 6 jaar)
Als we geen bejaarden hadden zouden alle wandelstokkenfabrieken en alle mensen die kunstgebitten maken failliet gaan. (Katharine, 6 jaar)
Er is een portier in de hemel. Die heet Petrus en hij zoekt de aardige en domme mensen eruit en zegt wie er naar binnen mag. De rest moet met het eerste het beste vliegtuig terug. (Tobias, 7 jaar)
De oude Romeinen waren heel knap omdat ze vloeiend Latijn spraken. (Wim, 6 jaar)
Vader van Mienie: ”Mijn nieuwe secretaresse is bijzonder knap. Het is net een pop”.
(Mienie,5 jaar): ”Echt waar papa? En doet ze ook haar ogen dicht als je haar op de rug legt?”
Loodgieters zijn vieze mannen. Ze denken alleen maar aan pijpen. (Annemieke, 6 jaar)

26-03-2005
Zucht, we leven in een moeilijke tijd en ik moet er effe goed mijn koppie bijhouden. Gisteren was Goede Vrijdag. Wat daar goed aan is heb ik nooit gesnapt. Vroeger, toen ik nog in ernstige zaken geloofde, was het een dag van diepe ellende. Jezus was voor mij aan het kruis gestorven, zei mijnheer pastoor en ik voelde me ieder jaar diep schuldig als die goede man in de kruisweg voor de derde keer onder het kruis struikelde. Tegenwoordig struikelen alleen nog maar dolende oudjes in verzorgingstehuizen en niemand predikt daar over. Hooguit kun je een klachtenlijn bellen, dat is de nieuwerwetse lijdensmeditatie.
Vroeger stopte vandaag de vasten. Om 12 uur waren de kerkklokken terug uit Rome, waar ze de paaseieren gehaald hadden en die werden dan weer morgen door de paashaas in onze tuin verstopt. Omdat mijn ouwe heer met de Pasen konijn in het zuur op de tafel wilde, vreesde ik voor het leven van de paashaas. Als pa de paashaas voor een konijn aanzag, had ik niks te rapen was mijn redenering. Pa verbood me uitdrukkelijk zonder zijn toestemming zijn tuinpad te betreden. Wim Sonneveld, zaliger gedachtenis, zat daar ook erg mee. Die heeft een echte smartlap over het tuinpad van zijn vader neergepend.
Pasen is een dolend feest, valt altijd anders. Soms in de winter, soms in de zomer. Dat ligt aan de maan, zeggen ze. Snap ik niet. De maan ister altijd als het donker wordt. De zon ister altijd als het licht wordt. Niks is zo op tijd als de zon en de maan, dus waarom Pasen altijd anders valt is gewoon politiek. Waarschijnlijk iets dat door de jongens met veel geld bedacht is om er zelf nog veel beter van te worden. Het waren waarschijnlijk de kalendermakers die ons dat geflikt hebben denk ik. Anders kon je ieder jaar met de zelfde kalender vooruit en dat is natuurlijk geen handel.
En dan gaat godju ook nog eens de klok een uur vooruit. Ben je een week bezig om klokken, klokjes, thermostaten, pendules en slingerwerken opnieuw af te stemmen. Zomertijd noemen ze dat! Allemaal voor de kat zijn viool. Straks moet de hele zaak weer terug. Aan de honden is het niet uit te leggen. Een uur eerder op ... ! De dikke boxer kijkt me aan, gaapt 20 cm, draait zich om, laat waarschijnlijk een wind en snurkt verder. De kleine Shih Tzu die met veel moeite aan het instinct gebracht is dat hij alleen op vaste tijden eten krijgt denkt dat nu dat regime verlaten is en bedelt voorlopig weer de hele dag.
Met het kabinet is het ook een lijdensweg, waarschijnlijk struikelt Balkenende over ons tweede kruis. D'66 heeft zijn kroonjuwelen verkwanseld voor een lulverhaal. Regeren gebeurt tegenwoordig onder het keutelen in de wandelgangen. De Paus is ook niet op zijn Paasbest en Rainier van Monacco zit bij Petrus in de wachtkamer. En als klap in ons gezicht gaat Heineken moslimbier maken. Zul je zien dat ze daar een hoop zeik mee krijgen. Drink maar eens een alcoholvrij biertje. Blaasontsteking krijg je ervan. Dat nippen die sjeiks nooit, dat verrekenen die ons door in de olieprijs.
Als je niet hier blijft, prettige Paasdagen elders.

25-03-2005
Ik heb geen verstand van politiek, ben er te dom voor. Snap niet hoe je zonder te liegen onwaarheden kunt vertellen. Ik weet ook nooit welke volksvertegenwoordiger geen volksverlakker is. Beurtelings zegt de ene helft dat het niet waar is wat de andere helft beweert. Als toevallig voorbeeld:
De avond na de nacht van Van Thijn, in het kamerdebat, dacht ik dat Femke het bij het rechte eind had maar mijnheer Jozias vertelde dat ze, zoals vaker weer eens, een teveel aan fantasie had. Toch zei De Graaf, die overigens helemaal geen graaf is, dat die Jozias hem had laten hangen. Als ik zeg dat ik geloof dat De Graaf een eerlijke vent is, zeg ik niet dat Jozias een leugenaar is. Politiek is zo onmenselijk ingewikkeld dat je het niemand kwalijk kunt nemen als hij op het Binnenhof de rode draad kwijtraakt. Ennu ... Jozias heef toch al zoveel aan zijn kop met die Hirsi en die wilde Wilders, die zelf ook zo graag naar voren willen.
Rare snuiters vind ik die zogenaamde volksvertgenwoordigers. Het lijken wel masochisten, denk ik soms. Willen alles voor ons doen, 60 uren in de week en desnoods nog langer voor ons heil en centen in de weer zijn. En wij hoeven er niks voor terug te doen. Slecht een keer in de vier jaren op hen te stemmen, dat is alles. En we trappen er in. We geloven graag in gratis cadeautjes en stemmen hen er in.
Vervolgens maken zij, zoals beloofd, het helemaal naar onze zin. De zorg wordt in no time naar de kloten geholpen, onze Lieve Heer zorgt toch zeker voor ons allemaal? Het onderwijs is de zorg voor de ouders. Die hebben immers hun kinderen op de wereld gezet, niet toch? Als alleen de rijken studeren hebben we zelf straks ook voldoende goedkope arbeidskrachten. Eigen verantwoording, weet je wel?
Ons pensioen waar we veertig jaren voor gespaard hebben kan voor het algemene Europese belang naar de knoppen. Straks is de Euro immers geen cent meer waard omdat alle grote landen nooit voor pensioenen geld opzij gezet hebben. Van de Euro zouden wij allen beter worden, weet je nog? Ik vermoed, dat ”wij allen” een heel select clubje is en uit ervaring weet ik dat wij er niet bij zullen horen. Alleen begaafde kronkelaars, die om hun zin te krijgen zelden de hele waarheid zeggen, dat is immers politiek, zullen wel hun schaapjes op het droge krijgen.

”Nederland wil verkiezingen”. Tweederde van de Nederlanders wil dat er nieuwe verkiezingen komen voor de Tweede Kamer. Dat blijkt uit een onder- zoek dat Maurice de Hond na het vertrek van minister De Graaf heeft verricht.
”Ministers willen samen verder.”
Alle ministers willen doorgaan met de uitvoering van het beleid zoals dat bij het begin van dit kabinet is vastgelegd in het hoofdlijnenakkoord. Dat zei premier Balkenende donderdag na afloop van de wekelijkse vergadering van de ministerraad.
Wie zijn wij ook al weer?

24-03-2005
Als je het mij vraagt dan zeg ik dat het hartstikke slecht gaat met de nieuwe waarden en normen en dat is eigenlijk pure winst. In die nieuwe normen hadden Balkenende en Zalm D'66 verleid enkele van haar gewaardeerde waarden, als kroonjuwelen in te zetten. De gekozen burgemeester scheen zo'n ongepolijste steen te zijn. Om die aan ons gesleten te krijgen rekende D'66 zich alvast in de vooruit rijk en hield geen rekening met eventuele geslepen senatoren die zich nog konden herinneren hoe het vroeger ook goed was. Het juweel werd uit zijn zitting gekegeld en bleek een zwerfkei zonder verdere toegevoegde waarde. Als zijn oester nu nog een beetje eigenwaarde heeft, houdt hij de eer aan zichzelf en stapt op.
Dan zou het allemaal nog eens flink spannend met de Paasdagen kunnen worden. Dan zit de Paashaas echt in de gordijnen. Dan zal hopelijk D'66 uit het kabinet stappen en rest de grote JP niets anders dan zijn zwarte schoenen aan te trekken en naar de koningin te stappen. Einde oefening Balkenende 2. Ik ga nu echt niet juichen, want ik weet dat het niks uitmaakt of je rechts of links gebeten wordt.
Maar er zit nog meer verandering aan te komen. Door het gehannes en geklooi met die nieuwe waarden en normen, die alleen maar maagzuur en oprispingen veroorzaken, ligt straks het referendum over de grondwet van Europa ook iedereen zwaar op de maag. Zou met niks verwonderen als daar nee tegen gezegd werd. Mijn ”neen” hebben ze al en van mening veranderen doe ik niet meer. Er zullen best ook wel integere Europarlementsleden zijn, maar er zijn of waren ook best heel wat figuren die het niet zo nauw met die nieuwe waarden en normen nemen. En dan moet je je plan trekken, nietwaar? Welwaar, neen dus, die corrupte boel laten zakken als een baksteen.
Maar er zijn gelukkig ook nog vrolijke dingen te melden. Er is zelfs een wonder gebeurd in Italië. De paus verscheen daar achter een raam, nog voor hij overleden is en weet je dat mijn vriend Hayke ook een echte goeie verhalenverteller is?
”Mammie, mammie vertel me nog eens een verhaaltje”, bedelde zijn kleine meid op haar moeders schoot. ”Wacht maar tot papa dadelijk thuis komt”, gaf die als antwoord. ”Die vertelt er ons alle twee een”.


23-03-2005
Als ze in Brussel hun zin krijgen zie je hier straks geen koe meer in mei in de mei. De verzuring, weet je? Een koe poept buiten zuur, binnen schijnt dat anders te zijn. Het komt er in ieder geval op neer dat een boer meer belasting moet betalen als hij zijn koeien uitlaat. Voor ieder probleem in ons land is er dezelfde oplossing, verhoog de belasting! Belasting verhogen is goed voor iedereen wordt er, bij gebrek aan iets zinnigs, in Den Haag gepredikt. Als je de belasting verhoogt kun je meer geld aan Brussel afdragen en dan krijg je daar de gratis complimenten voor. Dat ze in Brussel ons geld hoog over de balk gooien is niet de grootste zorg van onze regering in Den Haag.
Terwijl alle grote landen in Europa onoverziene begrotingstekorten hebben en die van zijn levensdagen niet zullen aanvullen slaagt het komische duo Balkenende en Zalm zelfs om ons begrotingstekort te verkleinen. Dat is goed voor de dure Euro van de tekortkomers elders.
Een paar miljard Euro meer aan belasting binnen gekregen dan berekend. Dat is een meevaller beweren onze rekenmeesters. Ik denk een dikke onvoldoende met rekenen en dat zou me niks verwonderen met hun onderwijs. Dat geld wordt dus niet aan de burger teruggeven, eenmaal afgezet blijft gekregen roepen de volksverlakkers in koor.
Wij Nederlanders zijn intussen zo de nieuwe melkkoeien van Europa geworden. De zwart- en roodbonten uit de wei, de witte kaaskoppen in de wei. Moet een mooi gezicht zijn voor een dikke Duitser of een buikige Fransman als die straks met de HSL door de modelpolder razen.
Van andermans leer is het altijd goed riemen snijden geweest. Ik vermoed dat er in dit land zelfs vernuftelingen zijn die een kale kikker kunnen stropen. Ongelooflijk wat iedere keer opnieuw bedacht wordt om geld te maken. Straks is er het jubileum van de koningin. Daar zijn al tientallen miljoenen Euro's belastinggeld in de begroting voor gereserveerd. Als ik nooit in een verpleeghuis geweest was, zou ik er niet over praten. In dit andere geval dus vind ik het zacht uitgedrukt ”Heel onfatsoenlijk!”
Nog onfatsoenlijker is de dat de grote loterijen binnenkort ongevraagd 5,25 euro extra afschrijven van de rekening van de deelnemers. De helft van dit bedrag gaat naar het jubileumcadeau voor koningin Beatrix. Jemig de pemig, niet vergeten morgen een rooie kaart in te vullen om alle automatische afschrijvingen van loterijen te blokkeren en meteen te abonneren op de buitenlandse Lotto. Savoir vivre! N'est pas? Es lebe die Köningin !

22-03-2005
Als ouwe zeurpiet dram ik graag over vroeger. Vroeger was immers onze tijd, daar liggen onze dierbaarste herinneringen. De dingen die je de eerste en soms de enigste keer in je leven meemaakt. De gebeurtenissen die je nooit meer vergeet, zelfs niet als je verkindst. Het leven is eigenlijk een kringetje, hoe ouder je wordt hoe dichter je emotioneel bij je oorsprong komt. Als je jong bent denk je met verlangen naar later. Later denk je met weemoed terug aan vroeger. Wat er tussen zat was alleen maar wat strijd om het bestaan.
Weet jij wat je vandaag veertig jaren geleden deed? Natuurlijk niet, zul je zeggen. Ik wel! Ik werd om half zes wakker gemaakt, een duw in mijn rug. ”Ik geloof dat het nu komt, ga de vroedvrouw maar halen ... !” Mijn lief was en is nog altijd vrij nuchter, kan in een paar woorden aangeven waar de schoen wringt.
In een lange jas over mijn pyama, op een brommer met opgeboorde uitlaat die wegens het vroege tijdstip luid over de Schinveldse Eindstraat protesteerde in een record, naar de Platz waar de vroevrouw woonde. Juist op het moment dat ik overwoog om haar voordeur te forceren verscheen zij aan een raam boven en vertelde mij dat het einde der tijden nog lang niet aangebroken was, dat zij zo dadelijk wel eens zou komen kijken en dat ik vooral wat geduld moest hebben.
Geduld is een schone zaak als je weet wat er gaat gebeuren, maar als beginnende aanstaande vader is het net of er een penalty genomen gaat worden en de keeper zoek is. Enfin, mevrouw van Arnhem kwam inderdaad kijken en voelen en zei dat het nog een paar uurtjes zou duren.
Wat doe je in de resterende tijd voor de nieuwe wereldburger zijn opwachting maakt? We gingen pandoeren! Dat is een kaartspel waarbij degene die wint een streepje van een kruis afgestreept krijgt. Omdat er toch behangen moest worden stond het kruis op de muur. In vijf uren doe je veel kruisen wegstrepen.
Om een lang verhaal kort te houden. Vandaag 40 jaren geleden werd onze dochter Angelique geboren. Het leven daarna was nooit meer zoals het ervoor was. We waren met zijn drieën. Een duo werd een trio! Een gewoon dagelijks werelds wonder als je het wilt ervaren.
Antje, als je ouwe heer die meestal kort van woorden is, nog veel geluk gewenst in de verdere rest van je leven. Wat we vandaag gaan doen kom je nog vanzelf achter. En eigenlijk weet je het sinds altijd, maar mam en ik lopen nog altijd ... eigenlijk sinds de eerste dag nog altijd met je weg.
Van harte gefeliciteerd met je veertigste verjaardag.

21-03-2005
Ik heb eigenlijk geen verstand van het weer en kijk daarom soms 's avonds naar het weerbericht van de volgende dag. Er zijn immers mensen die er lang voor geleerd hebben en er veel voor betaald krijgen. Eigenlijk krijg ik vaak te horen en te zien wat ik eigenlijk zelf al wist, maar het is prettig als een ingewijde dat ook voorspeld. Soms krijg ik echter ook het idee dat de weerman of -vrouw waarschijnlijk vrijstelling had voor het weerexamen. Of zou het opzet zijn? Gewoon een truc om een ander belang te dienen? De verkoop van paraplu's te bevorderen of de terrasjeszitters te ontmoedigen op maandagmorgen?
Ik weet het eigenlijk niet, dus ik dram er ook niet over door.
Eigenlijk, moet ik tot mijn schande bekennen heb ik ook geen verstand van voetballen. Het is net als bij het weer, ik zit graag in het zonnetje en kijk graag naar een spannende wedstrijd. Net als bij het weerbericht, waar ik de weermannen en weervrouwen maar moeilijk kan pruimen omdat ik vind dat het draaikonten zijn, kan ik ook moeilijk met trainers op één lijn zitten. Trainers lullen als weerprofeten, achteraf kunnen ze alles uitleggen, in de vooruit kullen ze maar wat in een tactisch kringetje. Mandekking of ruimtedekking zijn woorden uit de hengstenhouderij, voor mij tenminste. Voetbal en weer hoef je me niet achteraf uit te leggen. Ik weet zelf wel dat ik nat geworden ben en dat de bal ook vaak om van te balen is.
Dat ik van Gaal zelden begrepen heb, heb ik me nooit persoonlijk aangerekend. Dat Koeman zijn naam niet mee had, zou hij eigenlijk zelf ook hebben moeten weten. Bij Ajax willen ze alleen maar steeds meer, sinds ze niet meer in De Meer spelen. Tussen willen en kunnen zit tegenwoordig ... PSV.
Bij PSV speelt toevallig van Bommel, een Limburger van hier uit de buurt. Zoals vaak het geval is, is dat meestal geen voordeel. Limburgers hebben hun bek niet bij zich. Daarvoor moet je Hollander zijn, luister maar naar het weerbericht. Daar hoor je nooit de zachte gee.
Sinds de heer van Basten trainer is van het Nederlands elftal heeft hij schijnbaar de pik op Limburgse voetballers. Een typisch Hollands van Gaal trekje. Ik weet het toch zeker beter, ook al zie ik zelf wel dat ik ongelijk heb. Dat is de macht van de profeet. Veel voorspellen en weinig klaarspelen.
Ik heb dus gisteravond genoten. Niet van het weerbericht maar van ”van Bommel” die er drie tegen Ajax inkegelde onder het oog van de blinde Hollander ”van Basten”. Wat was ook alweer zijn credo? Basta?

20-03-2005
Godju, er stond waarachtig echt nieuws in de krant! Beatrix komt in mei naar Limburg. Ter gelegenheid van haar 25-jarig jubileum als vorstin maakt ze van mei tot november een toer langs alle provincies. Tijdens die provinciebezoeken gaat Trix naar bedrijven, instellingen en gemeenten die illustratief zijn voor de traditie en de vernieuwing van dat wingewest. In ons geval is dat Maastricht en Kerkrade. Moet kunnen, zou je denken.
Natuurlijk kom ik weer met rare opmerkingen. Waarom begint de werkdag van Hare Mevrouw pas om half twee in de noen? Ze komt toch met een helicopter, bang voor files hoeft ze niet te zijn en onze provincialen zijn al vroeg uit de veren. De ochtendstond heeft hier ook goud enz. Waarom komt ze alleen maar praten? Waarom komt ze niks doen? Gewoon de handjes uit de mouwen steken, bv in een verpleeghuis de oudjes lekker in bad zetten! Eerst natuurlijk de vieze luier van gisteren verschonen. Waarom zou dat niet kunnen? Ze is toch de Moeder des Volks? Of gaat dat alleen maar op voor de Uitmarkt in Amsterdam op koninginnedag, waar hoofdzakelijk binken verkeren?
Omdat wij hier in het Zuiden alleen maar wat ouwe rotzooi hebben, gaat ze met de stoomtrein van het Miljoenenlijntje naar Kerkrade. Daar krijgt ze een voorproefje van het Wereld Muziek Concours. Wie daar de kok van wordt, is nog niemand duidelijk. Waarschijnlijk moet voorkomen worden dat er valse noten opgediend worden. Zal wel iets worden in een zwaar bewerkte versie van: ”Alte Kameraden ... ”
Ze sluit haar dagje met een bezoek aan het museum Industrion. Daar kan ze vervolgens echt gaan genieten van Limburgse zwartste tijd en geschiedenis. Honderd jaren mijnen. Staatsmijnen en particuliere mijnen. Verschil was er niet tussen. Het minste wat telde was de mens mijnwerker, de kompel. Serieus is hij nooit genomen. Hij was maar middel tot doel. Als meewerkend voorwerp was hij altijd de lijdende mens. Geen recht op een uitkering bij honderd procent stoflongen. Was chronische bronchitis. Als gepensioneerde weggestuurd met een schamel pensioentje. Zouden ze dat Trix durven te vertellen?
Natuurlijk niet, als intelligent mens weet ze dat al jaren. Niemand zal over niet leuke dingen praten, allemaal zullen ze vertellen hoe goed het slechte goedje eigenlijk was. Niemand zal vertellen dat Joop den Uyl uiteindelijk een einde aan de ondergrondse hel gemaakt heeft.
Waarom richten wij uit dankbaarheid geen monument voor onze Joop op en laten dat door mevrouw Trix onthullen? Dat zou pas een echt feest zijn!

19-03-2005
Als je ouder wordt denk ik, denk je anders. Ze zeggen dat je dan langzamer denkt. Ik denk dat het langer duurt voor je een beslissing neemt want je hebt zoveel dat je moet overdenken. Ik dacht van de week per ongeluk wat ik zou denken als men mij vroeg een opstel over de laatste tijd te schrijven. Denken mag je wat je wil, maar mag je je gedachten ook opschrijven om ze niet te laten vergeten als je straks niet meer denken kan? Wat zouden anderen van je denken, als je niet meer denken kunt? Mijn vriend Hayke grapjaste dat we dan nog altijd de politiek in kunnen gaan. Daar schijnt niet zo'n grote behoefte te zijn aan logisch denkvermogen, denkt Hayke - zeidie tenminste tegen mij.
Is ook best logisch gedacht. We hebben een ministerie van Onderwijs waarbij duizenden ambtenaren zitten te bedenken hoe ze de Nederlandse jeugd aan het denken krijgen. Die denken dus helemaal vaut, in groepje acht kunnen kinderen amper begrijpend lezen. Dat is onbegrijpelijk, denken wij als bijna kindse ouderlingen. Die ambtenaren brengen wel veel uilen naar Athene, maar vertellen er niet bij dat het geen kippen zijn.
Minister Hogervorst, toch een denker van hoger niveau, denkt aan een vettax omdat te veel Nederlanders veel te vet zijn. Vet is tegenwoordig een uitdrukking die aangeeft dat iets gaaf is. Hoe vetter hoe gaver! Dat is taal die niet op de groepjes van één tot acht onderwezen wordt en toch vet leeft. Ik denk dus voor eigen beurt, dat de taal die op school onderwezen wordt een dooie taal is. Kinderen denken niet in die taal, denken in hun eigen taal die onderwezen wordt op TMF en collega's. Misschien moeten ministers eens gaan nadenken over hun denkpatroon. Is JP Balkenende misschien hun denkpatroon? De nieuwe waarden en normen?
Ik denk dat je pech hebt als je denkt dat je straks recht hebt op een menswaardige ouwe dag in een verzorgingshuis. Daar hebben ze geen tijd voor je, omdat ze geen geld voor hen hebben die je moeten verzorgen. Dan heb je twee mogelijkheden ... je verdorst of je verhongert. De derde mogelijkheid is een combinatie van die twee. Dat is zeer humaan, zag ik een denker op de TV beweren. De denkende mens, denk ik dan maar is niet anders dan de Neanderthaler die niet denken kon.
Is er dan niks positiefs in mijn weekopstel te schrijven, zul je denken. Natuurlijk wel! Met blijdschap geven wij kennis dat er inmiddels tien miljoen euro is uitgeven om 224 korenwolven in ons mooie bronsgroene eikenhout terug te brengen. Je moet niet denken dat een korenwolf een gevaarlijk beest is. Het is iets als een marmot, een zielig beestje zonder vrienden. Eigenlijk dient hij als het diner van een paar vossen en roofvogels. Je moet er niet bij nadenken ... ! Maar stel je voor dat die tien miljoen euro besteed was om hulpbehoevende mensen ...
Ik denk toch dat je pech hebt als je geen geluk hebt. Geluk heb je als je geen ongeluk hebt. Als je een gelukkige leeftijd bereikt ... denk je gelukkig niet meer. Hoop ik!

17-03-2005
Una cozza van ”La Zotza”.
Jouw Tikkie van 15-03-2005:
Mijn vriend Hayke is soms onvoorspelbaar. Meestal leest hij niet veel, de kop van de krant, de voetbaluitslagen en dat alleen maar om te controleren of hij naar Studio Sport gekeken heeft en soms bekijkt hij de omslag van een blootblad ...

Ciccio, caro.
Nou moet je niet met smoejses komen Ciccio, hij wil wel thuis maar ... mag niet. Voor hem houdt het op bij de omslagen der naakte periodieken die de huiselijke leesportefeuille vullen. Op de leestafel van een ”net cafe” waar jullie, neem ik aan dagelijks naar toe gaan, ligt hooguit ”Beatrijs” tussen de Sursum Corda en Stadgods. En bij de barbier, die niets onder de toonbank verkoopt, daar steken jullie ook niets op.
Raar, om een oud kooltje met stoven weer een beetje smakelijker te maken, kan ik het niet van hem vinden.
De spruiten van Oor en mij hebben ook geen smaak meer. Vandaag zijn ze aangebrand omdat ze in hun kanis van plastiek wat ook in de freezer en magnetron mag, pasta en fagoli (bruine bonen) hebben. ”Dan ruilen jullie ze maar tijdens het speelkwartier”, zei ik nijdig.
Wij en de bikkers, die zijn nog steeds over de vloer, hebben er gisteren met een barbera, zij wilden liever een schuimend blondje vanwege hun steigerwerk, van gesmuld. Die bikkers bleven opscheppen en zeiden dat het door de rozemarijn kwam, die ik vers uit de tuin van mijn buurvrouw, er in had gedaan.
Gistermiddag heeft Oor geen siesta kunnen houden in zijn kamer, omdat de bonen hun tonen gaven. Aan de voorkant, binnen was het niet te ruiken hoor. Vond het wel vreemd van hem, dat hij zich in de keuken zich te rusten legde.
Aan de snurk van hem ben ik gewend maar als hij het ook nog met blaasbegeleding gaat doen en dan onder mijn neus, dan neem ik de vlucht naar de asbak om die van huisvuil te voorzien. Een soort emmer en staat in de tuin. Op weg daar naar toe kwam ik mijn buurjongen tegen. Hij had zijn judopak aan en wilde mij in de houdgreep nemen. Wat hij niet mocht van zijn moeder en legde hem aan banden.
Hij vroeg toen of ik geen zin had om met hem naar les te gaan. Nou dat kwam mij niet ongelegen en ben met hem naar het judo-uurtje geweest en zijn moeder kon dus thuisblijven. Daarna naar de pizzaiolo voor een speck en zola, wat hij eigenlijk liever niet had gehad. Hij wilde bij mij pannekoeken met dat erop eten.
”Dat kan niet, Oor ligt te snurken in de keuken, vanwege de bikkers”. Mijn buurjongen Carmelo, is al jaren een probleem voor zijn moeder, met zijn zusje is hij een tweeling, daar heeft moeder nooit last mee gehad. Groeide als kool, helder van geest en studie snel afgemaakt. Carmelino is dol op Hollands eten, gek hè voor een Italaan? Peen met uien, boerenkool, zelfs snert. Maar pannekoeken en poffertjes hebben zijn voorkeur.
Als jij, met Hayke kullebukt in de cuisine uit het boek van moeder, waarom zijn dan tijdens het kanen jullie tafeldames niet gewenst? Schransen jullie zo onbehoorlijk?
Wens jullie, alvast voor de volgende keer, smakelijk eten.
Hier krijgen ze vandaag voor de poes, runderhart alla pizzaiolo en gekookte wijting.
Bacione

16-03-2005
Vandaag hoor je dit, morgen zie je dat, toen las je zus en en nu blijkt het zo. Eén op de tien kinderen kan in groep 8 het klassieke kinderboek Pluk van de Petteflet nog niet lezen. Ze kunnen de inhoud van het boek niet zelfstandig of met begrip tot zich nemen. Een half procent van de 11- en 12-jarigen (bijna 1000 kinderen) zit zelfs onder het leesniveau van een 7- tot 8-jarige en heeft er moeite mee om een boekje te lezen met de bekende korte verhaaltjes van Jip en Janneke. De inspectie van het Onderwijs noemt bijna 10% van de 15-jarigen een 'zwakke lezer' en functioneel analfabeet.
We hebben het dus over Nederland, weet je nog waar dat is? Onderwijzers en leraren die hun bilnaad verslijten. Die hun AOW niet halen en voortijdig afgebrand zijn.
Wie zouden we daarvoor aansprakelijk kunnen stellen? Met andere woorden: Wie heeft dat verkloot?” De zwarte Pieters van Balkenende wilden daar vandaag al meer over weten, stelden onnozele vragen in het kleinste kamertje. Als je in dit land een schuldige kunt aanwijzen kun je zelf weer verder met onnozelen. Hier rennen ze altijd achter de feiten aan. Feitelijk zijn onze beleidsmakers een soort achterlijke Sinterklazen, nietwaar?
Welwaar ! Wij hier in het achterlijke zuiden weten dat en sturen al decennia lang onze kinderen in België naar school. Daar leren ze ouderwets scholen, dat is lezen, rekenen, taal en met U spreken. Hier in Nederland leren ze slap ouwehoeren, balen, sms-en en de beginselen van dealen. Je moet immers van je tijd zijn. Assertief, dacht ik noemen ze dat nu. Vroeger heette het lui en asociaal, tijden veranderen met hun mensen. De nieuwe waarden en normen, toch !
Bedenkelijk vind ik ook dat personen die op een ouderwetse school geschoold zijn plots orakelen als een Amerikaanse kip zonder kop. Plots moet er een overdekte bazaar in het Centrum van Geleen komen, vind de burgemeester. Zeven dagen per week een grote markt. Uitgerekend in een centrum waar binnenkort alles afgebroken wordt dat leegstaat.
Toegegeven, het is zoals altijd een moeilijke tijd en soms weet je ook niet meer wat je moet zeggen. Maar waarom zou je dan gewoon je mond niet kunnen houden? Zelfs als je aan de ketting ligt hoef je niet tegen de maan te blaffen.

15-03-2005
Mijn vriend Hayke is soms onvoorspelbaar. Meestal leest hij niet veel, de kop van de krant, de voetbaluitslagen en dat alleen maar om te controleren of hij naar Studio Sport gekeken heeft en soms bekijkt hij de omslag van een blootblad. Lezen doet hij er niet in want die dames hebben niks in hun hoofd. Een tijdje geleden had hij op zolder een oud kookboek gevonden. ”Was nog van zijn moeder, zaliger gedachtenis, geweest” - smekte hij met zijn ogen dicht en die kon toch zo lekker koken zeg. Toen kon hij nog twee keren opscheppen zonder bij te komen, schepte hij tegen mij op.
Ik smekte en leed met hem mee, want ik weet zelf hoe hard het is om met honger van tafel op te staan. Gek is dat toch, de tegenwoordige mens eet steeds meer en krijgt steeds nog meer honger. Zal wel met de milieuvervuiling of het opwarmen van de aarde te maken te hebben. ”Zelfs als ik slaap droom ik van eten”, vertrouwde ik mijn vriend Hayke toe, en het resultaat is dat ik ieder half jaar een maatje grotere broek moet kopen.
Dat was niks nieuws voor Hayke. Ook hij heeft al ge-montiact, ge-atkinst en gemisselijkt van het soepdieet. Het enige dat me samen met plezier gedaan hebben was het sherry-dieet. Dat hadden we oneindig willen volhouden, maar kregen verschil van mening wie uiteindelijk de lege flessen moest inleveren. Er zit veel onrechtvaardigheid in een mannenleven. Als je een leeg kratje pils inlevert kijkt geen mens je scheef aan. Kom je echter met een krat lege sherryflessen aanzetten, is dat een heel ander verhaal. Voor je bij de kassa je statiegeld hebt geïnd staat er al een anonieme AA-er aan je mouw te trekken. Dus zodoende zijn we gestopt.
Al pratende kwamen we op een lumineus idee. Als Hayke nou eens ouderwets zou gaan koken uit zijn moeders oude kookboek dan konden we misschien samen weer dubbel opscheppen. Hayke zou de chefkok moeten zijn en ik zijn hulpje, zout op de karbonaadjes doen bv en het bestek goed neerleggen. Ik ben linkshandig met koken, zelfs het theewater is mij al aangebrand.
We hebben gisteren samen voor de eerste keer ouderwets gekookt. ”Wat hadden jullie op het menu staan?” wilde mijn lief weten toen ik na de afwas thuiskwam. Waarschijnlijk maag- en darmproblemen, vermoed ik. Tegen twee keren opscheppen is een oude opschepper niet meer bestand.

14-03-2005
Gisteren was het zondag, de dag van uitslapen, bezinning en gebed.
Van de voetbaluitslagen hoefde niemand te vloeken.
In de digitale kerk werd het digibeten gebed gebeden:
Onze M$, die op onze HD zijt.
Uw Windows worde geheiligd.
Uw update kome.
Uw bugs geschiede in Windows zowel als in Office.
Geef ons heden e-mails zonder virussen, porno, spam of trojans.
Vergeef ons onze illegale kopieën zoals ook wij Uw corrupte programmeurs vergeven.
En leidt ons niet naar die vermaledijde Linux.
Tot in de cache en temp.
Enter

13-03-2005
Een enkele enkeling verwijt mij soms enige vorm van Duitse onvriendelijkheid. Dat is niet helemaal terecht. Ik vind wel dat de Duitsers de unieke kans op een langdurige Bruderschaft in 1974 vakkundig om zeep hebben geholpen door toen zelf via gemeen kont- en kruipwerk Weltmeister te worden. Sinds ze echter Nederlandse trainers en voetballers in bruikleen hebben om zelf beter te voetballen wil ik daar niet meer aan denken. Boontje komt immers om zijn loontje. Het volgende stukje las ik in een Belgische krant dus kijk er mij niet op aan.
Vrouw verlaat man met twee penissen !
Een Duitser die onlangs een tweede penis kreeg aangenaaid, is verlaten door zijn vrouw nadat ze het resultaat van de operatie had gezien. De 40-jarige Michael Gruber verloor enkele jaren geleden zijn penis bij een motorongeval. Plastische chirurgen slaagden er toen in om een nieuwe penis te vervaardigen uit weggenomen huid, been en andere stoffen.
Gruber kon met zijn nieuwe penis bij zijn 25-jarige vrouw een zoon verwekken. De man was niet tevreden en vroeg aan de chirurgen om hem een betere penis aan te naaien. Ze stemden daarin toe, maar omdat te doen, amputeerden de dokters nog niet zijn huidige penis. De operatie en aanhechting moest eerst succesvol verlopen, alvorens de chirurgen verdere stappen zouden kunnen ondernemen.
De man liep dus na de operatie met twee penissen rond. Toen hij die in het ziekenhuis aan zijn vrouw liet zien, pakte ze thuis meteen haar koffers en overwoog om de echtscheidingsprocedure in te zetten.
Michael Gruber is ervan overtuigd dat hij zijn vrouw terug kan krijgen, maar dan moet wel eerst de oude penis er af. Bij volgende operaties zullen zijn intact gebleven teelballen verbonden worden met wat nu zijn derde penis is.
In principe hebben die artsen hem dus een oor aangenaaid, zouden wij hier in Nederland zeggen. Oren aannaaien is naast beentje lichten, hier een nationaal volksgebeuren. Als je geen oren kunt aannaaien of beentje kunt/wilt lichten zul je eindigen als tragische figuur. Tragische figuren kunnen geen bijzondere aftrekposten op hun belastingaangifte vermelden en te gelde maken. Als ze bovendien ook niks erven of krijgen zullen ze iets moeten pakken. Vaak is dat een wietbedrijfje waarin ze in hun vrije tijd doorbrengen met wieden.
Ennu, heb je vrijdagavond Edwin de Roy van Zuydewijn bij Barend en van Dorp gezien? Als het waar is wat die jongen vertelt dan heeft een wel heel enge Duitser op de Veluwe gewoond. En als dat waar is krijg ik weer een bloedhekel aan onze faute Nachbaren.

12-03-2005
Mijn vriend Hayke is ook opa en is van de week met zijn kleinste kleinkind een dagje met de bus naar Maastricht geweest. Ik had het hem sterk afgeraden. Maastricht is geen aanbeveling voor zo'n klein kind, zelfs als je naar de Sterre der Zee gaat, kun je daar in de buurt al je onschuld en een ... hoop geld kwijt raken. Als goede vriend bracht ik ze echter tot aan de dichtstbijzijnde bushalte, dat is nog altijd zo'n vijf kilometer en ben je al bijna halverwege. Het openbaar vervoer is hier prima georganiseerd, als je zelf ook nog wat vervoer hebt.
Enfin, Hayke en zijn laatste nazaat komen op een gegeven moment met de bus aan de Geusselt en daar staan een aantal, als zodanig goed herkenbare, dames op potente klanten te wachten. Een enkele groette Hayke zelfs meer dan vriendschappelijke en maakte verlokkende gebaren. De kleine begreep er niks van en vroeg: ”Opa, wat zijn dat voor vrouwen?” ”Menke, dat zijn vrouwen, die wachten tot hun man van het werk komt”, zei Hayke schijnheilig.
De buschaufeur die zich groen zat te ergeren en hun gesprek gehoord had, draaide zich om en zij: ”Schenk die jongen klare wijn in. Vertel hem gewoon dat het hoeren zijn die voor euro's neuken”.
”Oh, neuken”, zei het ventje. ”Daar komen kindjes van. Opa, wat worden die kindjes later dan ... ?”
”Ik denk buschauffeur”, had Hayke geantwoord.
Ze waren net in de Bijenkorf op de roltrap toen de stroom uitviel. Hebben twee uren staan wachten voordat die weer ingeschakeld werd.
Hayke zegt nu dat ik gelijk heb en Maastricht niet geschikt is voor kleinkinderen.
Zelf heb ik van de week ook nog een probleem gehad. Ik eigenlijk niet, maar mijn computer wel en dus heb ik de helpdesk gebeld.
Een stem van de andere kant zegt dat ik mijn probleem mag verklappen en vraagt naar de kleur van mijn onwillig ding. Ik zeg ”Wit. ”Dat komt vaker voor met witten, maar ook met zwarten”, zegt die stem. Ik heb al jaren niet meer gewit, laat staan gezwart, maar computers zijn complex - weet ik.
Toen wilde ze weten wat ik op het beeldscherm zag. Ik zeg: ”Een kleine knuffel, die ik met vaderdag van mijn kleinkind gekregen heb”. Ik snapte niet waar die helpdeskin naar toe wilde. Dat beertje past toch immers niet op zo'n modern plat scherm.
”Ik kom niet op het Internet”, probeerde ik haar duidelijk te maken.
”Weet U zeker dat U het juiste paswoord gebruikt?”, wilde die verre voice verder weten.
”Natuurlijk wel. Ik heb het net nog van Hayke overgeschreven. Moet kloppen!”
Vraagt die dame of ik haar kan vertellen wat ik ingetikt heb.
Ik zeg: ”Gewoon dezelfde drie sterretjes als bij Hayke. Daar heb ik me niet in vergist”.
Toen werd die stem toch vuil zeg en zegt: ”Uw paswoord is een kleine a, een grote W en een 9”.
Ik vraag beleefd of het een grote of een kleine negen is en dan zegt die stem dat ik de ... teringtyfus kan krijgen.
Volgens mij is die helpjuf ook in Maastricht.

11-03-2005
Hij zal me een zorg zijn !

We worden allemaal geplaagd door zorgen
Is het niet iets uit het verleden, dan maken we ons weer druk om de dag van morgen
Het verleden kan zwaar op onze schouders leunen
Maar als je denkt aan de toekomst kun je tegenwoordig ook luidruchtig kreunen

Want waar moet het heen met de positieve zorg?
De zorg om de zorgen te verlichten, te helen en weg te nemen
Wordt de positieve zorg nu ook een zorg?
Nu de zorgkraan steeds meer wordt dichtgeknepen

Zoveel zorghelende mensen die straks op straat belanden
Nog meer zorgvragende mensen die straks in een zwart gat vallen
Weg met al die zorgende handen
Leve het kabinet van de mensonterende ballen!

Als we nou eens met z’n allen een grote vuist maken naar die grote Bal
En we zorgen voor een supergrote gigageile harde val
Dan komt die Bal(k) eindelijk (en) aan zijn E(i)nde
En laten we hem allemaal aan die zorgdeur staan
Waar hij absoluut nooit en te nimmer ooit meer doorheen mag gaan

Nee, niemand zal zijn zorg dan nog verlichten, helen of wegnemen
Dan kan hij nog zo hard kreunen
Op onze zorg kan die dan niet meer steunen!

Oké, oké, goed dan ...
We pamperen hem in en binden hem vast in de laatste stoel
Want dat is ook zijn idee van zorg, zijn doel ...


@ntje, 10 maart 2004

10-03-2005
Onze oude Limburgse cultuur is op sommige plaatsen nog helemaal springlevend. Oude gebruiken en rituelen worden constant aanbevolen als de nieuwste waarden en normen. Kort gezegd blijft alles bij het eeuwige oude: ”De heren hebben het voor het zeggen en wilen dat graag ook zo houden”.
Onze regionale kranten, die zijn ook een apart fenomeen. In naam zijn het er twee nl. het ”Limburgs Dagblad” en ”De Limburger” maar omdat zij om het been van de lezer vochten is een derde er mee heen gelopen. Alle aandelen zitten in de knip van de Telegraaf. Die zal waarschijnlijk niet alles bij het goede oude houden en de helft voor de bewezen diensten bedanken. Twee kranten waar hetzelfde in gedrukt staat. Zelfs bij de negers komt dat niet voor, alleen in het oude Rusland - vroeger ... en misschien straks ook weer.
In onze regionale Prawda staat regelmatig een stukje over de zg Fusiestad, Sittard-Geleen. Dat is hetzelfde verhaal. Twee plaatsen die altijd al naast elkaar lagen maar elkaars bestaan niet zagen bestaan en regelmatig elkaars bestaan probeerden te ontwrichten. Sinds enkele jaren tot een fusie gedwongen en nu gescheiden, door de oude Rijksweg, van tafel en bed leven en een zorgelijk, dagelijks bestaan lijden.
Oude gebruiken herhalen zich hier constant en net zoals die twee kranten samen in oplagen hier de grootsen zijn, is de Fusiestad dat ook. Kwantiteit zegt echter niks over kwaliteit. Veel heeft ze niet te bieden, maar bij gebrek aan iets anders ... moet je in België of Duitsland je Heimat zoeken?
Een opinieonderzoek heeft uitgewezen dat Sittard-Geleen rustig beschouwd kan worden als de Balkan van Zuid-Limburg. Een lappendeken van dorpskernen die allemaal hun eigen prioriteiten stellen, samenwerken een vreemd woord vinden en eigen profilatie tot kernaktiviteit hebben. Lamaekers, Flaarissen en Haverbulen spreken allemaal wel plat dialect maar leggen ook de klemtoon elders dan in hun stad.
Als oud Sittardenaar ben ik niet ongelukkig de Fusiestad de kont gekeerd te hebben. Waarom zou ik belasting moeten betalen om een stelletje tweede rangs voetballers een luizenleventje mogelijk te maken? Waarom zou ik iedere week, als ik mijn boodschappen doe, een flink aantal Euro's moeten betalen op parkeerplaatsen waar mijn auto opengebroken wordt?
Waarom zou ik Toon Hermans een toon-kunstenaar moeten vinden? Hij was toch eigenlijk maar een soort friturebaas met zijn gehaktballen. Bijzonder opvallend is dat de alom geprezen Toon zelfs geen museum in zijn Sjtedje krijgt. Nee, de Fusiestad geeft liever een paar miljoen belastinggeld aan Sabic. Het zijn de nieuwe heren, die weer geëerd en geprezen worden. Een dorp blijft toch altijd weer dorps, ondanks verwoede steedse pogingen.

09-03-2005
Una cozza van ”La Zotza”.
Ciao Ciccio.
Dat ik de Steinse liederen van jullie ”Muppets” heel mooi vind, weet je. Ze zijn allemaal ijzersterk maar ... de bard met de ”greuntebak” spreekt mij het meest aan. Heb vandaag zingend staan scheiden, voor onze Manorcaanse asman.
Wat van onze maaltijden resteert gaat in een mat, vuilwit ecosacje met ”greun” opschrift en een waslijst van wat er allemaal wel en niet in mag. Als voorbeeld, is ons water, melk, fris of gif op - en was het in plastic verpakt - dan gaan de houders daarvan in een gele doorzichtige zak, die door de gemeente gratis verstrekt wordt. Aan miene hoela, de tol die wij daarvoor per jaar moeten betalen is veel te hoog.
De zwarte uit eigen zak, omdat je toch je stofnesten netjes kwijt wil, worden een maal per week opgehaald. De ecosacjes twee keer per week, die gaan in een greun vierkant bakje met klep. Een aantal jaren geleden werden ze gratis aan ons geleverd, nadat we eerst de afvalbelasting betaald hadden.
Wij moesten er voor naar de tuin van het stadhuis. In een soort broeikas werden ons een groen plastiken vat voor flessen en blik gegeven, een rol gele plastik zakken voor het pet en wat daa voor door gaat, en een klein vierkant greuntebakkie.
In november heeft een moppentapper, vermoedelijk zat hij om bakken te springen, die van mij en Antoinetta - wij zijn de enige twee van het elftal die niet graag buitenspel staan en zich aan de dorpsregels houden, meegenomen.
Wij hebben die dag, bij pikheet, de gemeente afdeling tribuut gebeld. Daar worden namelijk de bakken en zakken voor plastik en greunte, als je je pasje toont afgegeven. De bakken waren niet in voorraad, na de feestdagen konden wij weer proberen.
Vanmorgen dus, hebben wij - de buurvrouw, weduwe moest ik naar het gemeentehuis slepen, zij is over de 70, heeft wel een auto maar geen rijbewijs - eindelijk de gifgroene tonnetjes in ontvangst mogen nemen. De balidame zei heel pinnig, toen ze die dingen aan ons gaf en in mijn richting keek: Als het nog een keer voorkomt, moet u ze betalen, Ik geef ze u omdat U Duitse bent en er niet uitziet dat U liegt.
Mijn buurvrouw, die komt uit de buurt van Sorrento, werd bloedlink. Zag het aan haar blik, logisch zij voelde zich aangesproken en voor leugenaarster uitgemaakt. Zij hield zich gelukkig een beetje in en vroeg tenslotte aan de betreffende dame, of wij gelijk ook de eco-zakken konden krijgen.
”Nee, heb ik niet, zijn wel besteld. Weet niet wanneer ze komen en er gaat wel meer dan een maand overheen”.
”Dan moet ik de klieken dus maar open en bloot in de kiebelton doen?” zei mijn buur.
”Nee” zei de balidame. ”U wordt verzocht de zakjes in de supermarkt te kopen”.
Ciccio, wij komen net van de supermarkt. Zo'n zak met tien van die slappe buullen en is mij te duur. Vandaag moeten wij toch naar Lugano, zal daar is kijken wat ze bij de discount kosten.
Bacione.

06-03-2005
Ik heb het al zo vaak gezucht: ”Er is niks nieuws onder de zon!”. Neem nou de emancipathie. Wij mannen worden nog altijd achtergesteld. Vrouwen daarentegen zoals altijd voorgetrokken. Een gemene manier van vriendjespolitiek of kontenkruiperij. Als voorbeeld, op een kruising kun je als man zonder baard en voorrang wachten tot je een baard krijgt. Een blondje, ook zonder voorrang en waarschijnlijk ook weinig rijvaardigheid, wordt met veel misbaar gebaard maar in te voegen.
En niet alleen op een kruispunt maar ook in huis ligt een mannenkruis. Dat is de wc-pot. Je maakt me niet wijs dat die voor ons mannen bedacht is. Die is uitgedacht door een zeiker die niet nadacht. Wij kunnen er eigenlijk maar de helft van onze boodschappen kwijt. Voor de andere helft moet je een brevet als scherpschutter halen, anders moet je zittend gaan plassen. Dat is in principe man-onvriendelijk maar wat doe je met een gespleten straal?
Tussen staand en zittend plassen zijn eigenlijk geen varianten. Je kunt proberen het op een accoordje te gooien. Jij doet het met de bril omhoog, maar wat moet je als contactlenzendrager? En wat als bijziende zonder bril als de bril door troebelige omstandigheden moeilijk te zien is? Waarom denken architecten niet na over een pisbak naast de poepbak? In Frankrijk is het zelfs nog erger, daar heb je aparte dinges voor dames. Ik heb me door mijn vriend Hayke laten vertellen dat zo'n ding een bidet heet. Die had er per vergissing, op zijn bustochtje door Parijs, een grote boodschap in gedaan en een hoop zeik mee gehad.
Hayke is daarna erg veranderd, vind ik. Vroeger was hij voor de duivel niet bang. Als zijn vrouw nu uit huis is, slaapt hij bij de buurvrouw. Zo bang is hij geworden, niet te vatten.
We zijn van de week nog naar een vergadering geweest. De gemeenteraad zat bij mekaar en wij moesten er maar eens bij gaan zitten, vond Hayke. Was goed voor onze PR, wat dat dan ook moge zijn. Omdat er toch voetballen op de TV was, ben ik meeggegaan. Wat een doffe ellende zeg!
Zegt de voorzitter op een gegeven moment: ”Als degene die achteraan zitten nu eens zo stil zouden zijn als diegene die in het midden de krant lezen, dan kunnen de geachte leden die hier vooraan zitten ongestoord hun stuk doen ... ” Dat is het nieuwe duale stelsel heeft een uitgeslapene me achteraf verteld.
Er zijn vele versprekers in de gemeenteraad is me opgevallen. Het is niet alleen Philip Freriks die een versprekend talent heeft, in onze gemeenteraad kan bijna iedereen zo bij het Journaal. Een toelatingsexamen is compleet overbodig en dat past helemaal in het nieuwe beleid van waarden en normen waarin alle regels afgeschaft zijn of worden.

05-03-2005
Soms denk ik dat er niks nieuws onder de zon is. De geschiedenis herhaalt zich steeds en omdat niemand nog in geschiedenis doet is die plots de nieuwste tijd. Toen ik zo'n halve eeuw geleden ondergronds op de mijn begon te werken had je mijnartsen die bepaalden of je te ziek voor het zware ondergrondse werk was. Dat was je zelden was meestal hun vonnis. Doodziek mocht je best je helemaal dood werken. Het is herhaaldelijk gebeurd, mijnartsen gingen ervan uit dat mijnwerkers geboren simulanten waren en de zwarte arbeid speelde zich niet voor niks aan het ”Kolenfront” af.
In de WAO zullen best wel simulanten zitten. Of dat de helft is, betwijfel ik. Als ik dan vandaag in de krant lees dat van de tienduizend herkeuringen 51% niks mankeert, dan denk ik weer terug aan die goede ouwe tijd.
Had middagdienst en de griep. Besloot niet te gaan werken en kroop weer in bed. Iemand belde de mijnarts. Ik zal zijn naam nooit vergeten. Hij heette De Beer. Een half uur later stond hij naast mijn bed. Stak een thermometer in mijn achterste, humm 39, voelde eens aan mijn pols en zei weer hmm. Scheurde een blauw papiertje van een blok, schreef er wat op en stelde me gerust. Zou na een paar dagen weer over zijn. Ik was te ziek om het te lezen en viel in slaap. 's Avonds las ik het. ”Geen reden tot ziek zijn!” Zou De Geus soms de reïncarnatie van De Beer zijn?
Van de week kwam het nieuws dat de mol geen beschermd beest meer is. Godju lees vandaag in de krant dat een lijfwacht van de koningin met een mol getrouwd is en het niet wist. Die man moet wel heel slechte ogen hebben, ik kan het me bijna niet voorstellen. Je ziet toch zeker wel of je hopen in het gazon hebt? De koningin die zag aan de hopen verslaggevers dat er een mol in de buurt was, die maak je niks wijs met het toeval. Twee toevallen zijn bij haar een mol! Daar kan Martin Gaus zelfs geen puntje aan lullen. Ongelooflijk wat die man dat kan ... niet?
En die De Roy, die mag zijn Paco toch maar niet aan de lijn krijgen. Een prinsesje aan de lijn te houden schijnt makkelijker te kunnen. Maar ik heb geen mol, dus weet er eigenlijk ook niks van.


04-03-2005
Wij mannen hebben het nu als pa extra moeilijk. We kunnen namelijk erg moe zijn. Als moe is dat min of meer een bekend gegeven. Moe kan niet pa zijn! Pa kan echter wel vreselijk moe zijn. Dat is het lot waarmee moe natuur ons als bijzonder moeilijk opgezadeld heeft.
Hoewel het nog hartje winter is, zitten wij nu af te rekenen met een voorjaarsmoeheid.
Van het iedere dag aardappels eten hebben wij de aardappelmoeheid. Daar krijg je een vervelend, dikke buik van. Laat je geen schuldgevoel door je moe aanpraten dat het een pilspens is. Vrouwen kunnen nu eenmaal niet tegen pils en worden er niet moe van om dat luid te vermoederen. Vroeger gold het als een teken van welstand. Tegenwoordig word je als man al vlug moe van al die bakerpraat.
Kijk je 's avond laat naar Nova word je moslimmoe. Moslims krijgen overal de schuld van of ze moe zijn, pa, of puber. Waarom gaan we dan in massa daar op vakantie, als we ze moe zijn, denk ik voor me zelf. Ik heb geleerd niet voor anderen te denken. Daar word je ook ontzettend moe van.
Moe word je als iets te lang duurt, weet ik uit ervaring. Dat is vaak het verschil tussen een pa en een moe. Een moe wordt niet zo vlug moe, als ze eenmaal moe is. Klinkt raar, maar is waar! En om een moe moe te krijgen moet je met meer dan twee zijn.
Wij mannen, zijn daar veel resoluter in. Wij kunnen best alleen erg moe worden. Als wij als pa ook nog moe moeten spelen zijn we natuurlijk meteen moe. Van de andere kant, moeders kunnen ook voor veel verwarring zorgen. Ik begreep vroeger en nu nog niet, als het over de moedermaagd ging. Wat dat betreft ben ik blij dat de paus effe zijn mond houdt.
Moe kun je ook taalkundig moeilijk vervoegen. Het meervoud van moe is niet moeren! dan maak je iets stuk en dat past niet bij de moe, vind ik. Een moerkonijn is wel weer een vrouwelijk konijn, zucht. En om het helemaal verwarrend te maken een moersleutel ... vul zelf maar in.
Een moetje was vroeger een soort aanstaande moe. Hoe hebben ze het verzonnen, vraag ik me verbijsterd af. Ik word er wel als opa wel een beetje moemoe van.

03-03-2005
Ik denk dat we het gevonden hebben. We, dat zijn, Hayke en ik. We denken dat we niet weten wat het precies is, maar we weten dat anderen voor ons gaan denken. Wat is er namelijk aan de hand? 's Morgens, als ik net wakker ben en mijn schoenen wil aantrekken krijg ik een brom in mijn kop. Een laag frequentie geluid, volgens Hayke. Omdat ik lawaaidoof ben kan ik het niet in het frequentiespectrum thuisbrengen, is zijn mening. Omdat Hayke hardhorend is en een hoorapparaat heeft, vertrouw ik helemaal op zijn bromkennis. Daarom is hij naast mijn vriend ook nog eens mijn beste brom bronkennis. In die hoedanigheid heeft hij mij lang de overtuiging aangehangen dat ik allergisch voor leer ben, immers de brom ontstaat als ik mijn schoenen aantrek...
Godju, denk je dat er gisteren in de krant staat? Honderden mensen hier in Limburg horen ook altijd een brom en hebben er last van. Ennu, nu is de brommaat vol voor de provincie en gaat zij die brombron voor ons zoeken.
Een bijzonder bijkomstigheid is dat het alleen 50-plussers zijn die de brommerd horen. Als die toch maar niet allemaal allergisch voor leer zijn ...
Ik zat vanmorgen met de krant bij Hayke een paar boterhammen te eten. Je moet nooit je ontbijt overslaan. Een glaasje pils staat voor drie boterhammen en we praten dus over de plaatselijke brom. Hadden al een stuk of zes boterhammen achter de kiezen, gaat de telefoon. Het had in het hele land land gesneeuwd, behalve hier bij ons, dus wij vroegen ons af of dat iets met die brom te maken kon hebben. Misschien kun je sneeuw wegbrommen, als je daar een octrooi op kun krijgen kun je zelfs champagne bij je ontbijt drinken.
Hayke neemt de hoorn van de haak en zegt : ”Bij Hayke ... ” Wil de andere kant weten of de lucht schoon is. ”Hoe moet ik dat weten?” zegt Hayke. ”Vraag dat bij die van het weerbericht!” Hayke is altijd heel gevat, brom ik je.
Maar effu serieus, zou al die brom die honderden mensen horen niet afkomsig kunnen zijn van duizenden brommende mensen? Als je je oren zelfs maar een beetje open zet hoor je eigenlijk iedereen luid brommen. Er is zoveel om over te brommen, eigenlijk zijn we met zijn allen een soort zwaar gestraften die jarenlang moeten brommen. Gewoon omdat we de verkeerde regering gekozen hebben, die is namelijk doof voor de lage zuidelijke frequenties. Die hoort liever de dollartonen die in feite geen hoge fluit meer waard is. Het is altijd een kwestie van waarden, en die Amerikaanse waard heeft andere normen.

02-03-2005
Het is een regelmatig terugkomend verschijnsel, hele volksstammen hebben plots dezelfde hobbies of leuzen. Bij een voetbaltournooi zie je het altijd, het lijkt dan konninginnedag in de zomer. Handige zakkenrollers appelleren aan de nationale meniepot. Oranje op straat, op de radio en op de TV. Het wij gevoel is dan erg groot. De kudde noemt zich supporter en gedraagt zich als gemanipuleerde hampelmannen.
Soms zie je het na een film, iedereen wil een lassie, een dalmatiër, een goudvis of een uil. Wat een schrik nu, na Shrek. De ezel is helemaal in! En we hebben al helemaal geen gebrek aan ezels, ezels en ezelinnen in overvloed. Slechts een paar knappe ezelhoeders in Den Haag die het allemaal beter weten en praktisch alles willen veranderen.
In het belang van de vaderlandse ezels is het onderwijs naar zijn mallemoer geholpen, wordt de zorg ieder zijn eigen zorg, dat is je eigen verantwoording dragen heet het en kan de AOW binnenkort ook afgeschaft worden. Het klimaat verandert inderdaad, binnenkort is het hier hartje Afrika en is de ezel weer helemaal eigenheimer. Let op! De gemiddelde leeftijd van een ezel is slechts zo'n 35 jaar, er zijn dus nog een hele hoop besparingen in de zorg mogelijk en dus op komst.
De grootste ezels die ik gekend heb, waren en zijn de Limburgers. Mijnwerkers die levenslang hun gezondheid naar de knoppen lieten jagen door ezeldrijvers, met de zegen en in naam van de nationale, naoorlogse economie. Toen hun longen aantoonbaar vol stof zaten, werden ze als aansteller of simulant afgeschilderd. Een fatsoenlijke schadeloosstelling kon er voor de meesten niet af. Daar moet je immers topmanager voor zijn.
Vandaag is er een nieuw ezeltjestreffen in Den Haag. Limburgse afgevaardigden pleiten voor nieuwe werkgelegenheid hier in de regio, nu de oude werkgelegenheid pleitte is. Eigenlijk is er niks veranderd. We zijn al eeuwenlang als ezels beschouwd en dat zal vandaag ook weer zo zijn. Hooguit een dooie mus of een sigaar uit de eigen doos zal de aanbieding van de staatsecretaris zijn. We zijn het immers allemaal weer zelf schuld. De invoering van de Euro, de verdwijning van de grenzen, de Oast-Europese maffia die hier een luilekkerland heeft aangetroffen, goedkope loonslaven in de nieuwe Europese lidstaten enz.
Eigenlijk horen wij als ezels hier niet thuis. Het beste zou zijn als we massaal naar een eigen thuisland gingen. Gewoon alle pensioen- en AOWrechten opnemen en verkassen. Kan het rariteitenkabinet van Den Haag hier een nostalgisch, Bourgondisch landgoed voor gemodificeerde ezelsveulens inrichten.

01-03-2005
Kwam vanmorgen in de vrieskou, toen ik met mijn boxer uitging, mijn vriend Hayke tegen. Dat is verwonderlijk want Hayke is een nog langere langslaper dan ik en ik ging pas terwijl hij al kwam. Omdat wij vrienden zijn kan mijn boxer ook uit de voeten met de hond van Hayke als wij de pas inhouden, dus ik kon Hayke om vroege tekst en uitleg vragen.
Ja, hij was vroeg vanmorgen omdat hij zo dadelijk een afspraak bij de oogarts had.
Wat moet jij in hemelsnaam bij een oogarts, verbaasde ik me. Jij ziet zelfs een haas zijn oor in de lucht steken op een kilometer afstand, heb ik zelf met mijn verrekijker gecontroleerd, verwonderde ik met tranende ijsogen.
”Weet ik wel”, zei Hayke maar mijn rechteroog knippert overdreven.
”Jassus, dat heb ik zo vaak. Dat gaat ook vanzelf weer over”, probeerde ik hem gerust te stellen.
”Ja maar”, zei Hayke, ”Iedere keer als ik in de apotheek een doosje Aspro vraag, duwt die meid me een doosje condooms in de handen ... ”
Het was uberhaupt een rare dag vandaag want effe later, op de rotonde kwam ik Wil tegen. Wil zijn broer is bij de politie. Vroeger kon Wil daarom soms iets voor me betekenen, tegenwoordig met allemaal die nieuwe dinges is het voor Wil zelfs uitkijken geblazen. Het vak van politieagent is naar de filistijnen. Vroeger kon nog wel es de klad in een bekeuring komen. Als er tegenwoordig toevallig geen worm of Trojans paard in de handheld van de agent zit, kom je al aan het bloeden als je niet meteen bewijzen kunt wie je bent. Je kunt tegenwoordig niet meer volhouden van: ”Ik ben die ik ben en ik zeg niks als ik zwijgen wil”. Een officiele instantie moet de copy van je eigen persoon je zwart op wit gegeven hebben. Uiteraard tegen een behoorlijke vergoeding, vriendendienstjes bestaan niet meer bij vadertje staat, dat heeft hij allemaal vervangen door de mantelzorg en vrijwilligerswerk. En vergeet niet, dat jij vervolgens jezelf desgevraagd bij de hand moet hebben. Voor ik de deur uitga, moet ik dus zelf controleren of ik mezelf bij me heb. Vind je dat ook niet een beetje dubbel op ?
Jemig, ik dwaal weer vreselijk af. Wil dus, die ik tegen was gekomen en dien zijn broer weer, had een vette prijs in een loterij gewonnen en begon nu voor zich zelf, vertelde Wil heel trots. ”Gaat hij dan weg bij de politie?” wilde ik weten.
”Nee, natuurlijk niet”, zei Wil. ”Hij heeft een druk kruispunt overgenomen ... !”
Ik zie het al voor me. Dat kruispunt wordt straks op drukke kruisdagen een kruisberg en menigeen krijgt er een kruisallergie als hij met zijn kruiser, kruisgewijs oversteekt.

terug naar Tikkies