Pienuts … de subsidie voor scharrelvarkens.

Stevige twijfel is in mij gevaren. Zou ik ze dan toch niet allemaal op een rijtje hebben? Is mijn gevoel voor wat eerlijk en oneerlijk is helemaal ontspoord?
Ik heb altijd gemeend dat ik een redelijk normaal persoon ben, met gevoel voor waarden en normen, maar ik schijn mezelf wat wijs gemaakt te hebben.
Drie begaafde firma's (KSS, HBG en Structon) hebben kolossaal gefraudeerd bij de aanleg van de Schipholtunnel. Niet uit domheid of per vergissing … maar uit berekende hebzucht. 28 Valse nota's waarmee 65 miljoen Nederlandse guldens belastinggeld (geen Italiaanse lires) ten onrechte in eigen zak werden gestoken. Subsidie voor scharrelvarkens, als je het mij vraagt.
Toen de grandioos bezeikte boel uiteindelijk uitlekte bleek dat de betrokken ministers helemaal niet in staat zijn om enige adequate controle uit te oefenen. Wel werd fatsoenshalve 50 miljoen teruggevorderd. Waarom niet het gehele gefraudeerde bedrag is natuurlijk een Nederlands ministerieel raadsel.
En een nog veel groter raadsel is waarom vervolgens het Openbaar Ministerie een deal sluit met de fraudeurs en met een schikking van 1 miljoen per dader akkoord gaat. Crimineel gedrag wordt niet meer bestraft maar inmiddels beloond. Niet dat dit schokkend nieuws voor mij is. Dit wist ik al lang, alleen heette het tot nu toe gedogen, nietwaar? Welwaar! Juist.

Natuurlijk is er ook nog rechtsgevoel in dit land. Ik ken een bijstandsmoedertje, die voor een paar honderd gulden zwart klussen enorm in de problemen kwam. Zij had dat geld hard nodig om met haar kids enigszins fatsoenlijk te kunnen leven. Had met drie kinderen, na aftrek van de vaste verplichtingen, nog fl. 600 per maand te verteren. Dat is geen zware vetpot.
"Recht is recht, de maatschappij eist genoegdoening", aldus de strafrechter. Zij werd, naar verhouding, zwaar gestraft.
Naast dit voorbeeld heb je ook nog de flitspalen en andere snelheidscontroles. Als de betrapte heroïne dealer maar de snelheidsovertreding betaalt! Die inkomsten zijn echt wel belangrijk want het zijn de geldgeneratoren van onze Paarse regering. Schijnbaar worden met de output hiervan de fraudeurs betaald. Een regering die medeplichtig is aan fraude, een aparte stelling! Ik verbaas me over mezelf, jemig!
Vervolgens:
Melkert heeft Van Gijzel de mond gesnoerd. De zaak ligt politiek gevoelig. Stel je voor dat die Van Gijzel (als specialist met kennis van zaken) een synoniem van het woord smeerlappen in de mond neemt. Melkert zal (met weinig kennis van zaken) zijn eigen woorden op een goudschaaltje willen wegen. Dat betekent iets zeggen dat niets te zeggen heeft. Waarom? Recht is immers recht? Of … is recht nu opeens onrecht? Mag de dure waarheid niet in de openbaarheid?
Neen, want mijnheer Dijkstal, die mijnheer van de partij van de Vrijheid en Democratie heeft al een schot voor de boeg gegeven. "Alleen in landen met een dictatoriaal bewind , wordt tegen een besluit van het Openbaar Ministerie door een minister beroep aangetekend" dreigt hij.
Hoeft onrechtmatig verkregen geld niet meer teruggegeven te worden omdat een instantie heeft zitten pitten? is de vraag waarmee ik worstel.
Gaat het om de letter der wet of om de zin der wet?
De naam Vrijheid gaat zo wel een erg beladen naam krijgen. De vrijheid van de rijken, van de jongens met dure advocaten. De bezitters van de kunde en kennis, die het OM niet heeft! De uitleggers en zogenaamde handhavers van de letter der wet.
En democratie staat toch voor de wil van de meerderheid van het volk. Heeft die het helemaal mis als ze het grote graaien uit de staatskas niet meer pikt? Het kan toch nooit de bedoeling van een wetgever zijn geweest om deze ontwikkelingen te tolereren. Alleen in dictatoriale regimes wordt meestal niet opgetreden tegen corruptie en fraude weet ik, heel eigenwijs.

Of de heren gevestigde politici het willen of niet, dit is koren op de molen van de aanstormende Pim. Hij zal zijn winst, is hun verliesrekening, te zijner tijd incasseren. Ik ben niet gelukkig.

(C)

november 2001