Zorg.

Ons leven is eigenlijk een sequence, een groot aantal repeterende gebeurtenissen, die elkaar in een bepaalde (net niet gelegen) volgorde afwisselen. Argwanend als ik ben, heb ik ontdekt dat er bijna altijd een commerciële achtergrond insteekt. De ene helft van de bevolking houdt van feesten, de andere helft biedt die zogenaamd spontaan aan. Na een paar geslaagde opbrengsten spreekt men al van een folklore en enkele jaren later behoort het al tot ons culturele erfgoed. Zodra een folkore echter geen commercieel voordeel meer oplevert en of ook geen subsidie meer vangt, wordt het als feest opgedoekt.
Echter geen nood, voorlopig komen er alleen feestdagen bij. Bestaande feesten worden bovendien tegen het hedendaagse, monetaire licht gehouden, opnieuw getuned als melkkoe en vervolgens deskundig gemolken. Een biertje op een terrasje kostte vroeger tussen de twee en drie gulden. Na de invoering van de euro is de prijs met veel bombarie verlaagd tot 2 euro. Sigaar uit de eigen doos, maar wie weet dat nog of let er op?
Zucht, waar is de tijd dat je drie pilsjes voor een gulden kreeg? Voor mij is het duidelijk, het wordt hoog tijd dat het pilsje subsidie krijgt uit Den Haag en / of de EU. Na het decennia lang verstrekken van subsidies aan failliete zaken, zoals de productie van BSE-, MKZ- of salmonella vlees; wijnen met antivries, kazen met listeriae enz. is het nu hoogtijd dat er eens aan de natuurzuivere, biologische producten gedacht wordt. Pils is er dus een van. Voor mijn part komt er een sticker op het glas waarop, bij koninklijk besluit, vermeld staat wie de gulle sponsor is. Ik zou geen principieel bezwaar hebben een pilsje te drinken gesponsord door de "Vereniging van A. A."
Nog beter zou zijn dat een paar alcoholische consumpties per dag, op recept in de apotheek, af te halen zouden zijn. Wetenschappelijk is immers vastgesteld dat een paar alcoholische versnaperingen per dag, zeer heilzaam werken. Zou onze arme, overwerkte huisarts ook eens uit kunnen blazen na een vermoeiende nachtwacht. Samen 's morgens in zijn praktijk eentje op de lamp schudden. Ik hoor hem al vragen: "Wat mag het zijn, een Alfaatje of een Gulpener?" "Ach doktertje, geef mij maar een wit wijntje, maar geen Duits Moselblümchen ! Ik heb mijn tanden net gepoetst en het wijnsteenzuur in die Duitse chateau migraine vreet mijn dure vullingen aan". "Hoe ben je verzekerd, Frants? Oh, particulier zie ik. Dan mag je een Champlitte, die wordt door het Zilveren Kruis ad fundum gesponsord". "Gezondheid!"
Zo'n huisartsen praktijk functioneert dus prima, nietwaar? Welwaar, zeker als we in het kader van de spirituele ontspanning met zijn assistentes ook een dansje mogen maken. Juist, voor die gemene aderlating eerst een langzame wals. Wienerblut zum Beispiel! Dan zul je geen negatieve berichten in de pers meer lezen over slecht functionerende huisartsen, die aan de drank of seks verslaafd zouden zijn. Dan krijg je praktijken van Wein, Weib und Gesang. Godju, dan ben je al bijkans in de hemel! De wachtkamer van Petrus bij ons in de wijk. Met volledige vergunning!
En vergeet ook niet de macht van de suggestieve reclame! Kom met Uw kwalen en lasten naar de lusthof van dokter Zozo en zijn assistente Zus. Wij maken van Uw lijden een lust, van Uw zorgen een roes. Uit Uw kruis wordt munt geslagen! Onze biertuin is voor ziekenfondspatiënten geopend van 9 tot 12. De wijnkelder des namiddags van 14 tot 17 uur voor de particuliere lijders.
Dan kankert niemand meer over de lange wachttijden, integendeel. Men zou dan waarschijnlijk eerder een klacht bij het Medisch Tuchtcollege indienen wegens het onthouden van een pilsje = immers medische zorg.
Ik snap Hoogerworst niet. Hij zou zich zelf onsterflijk kunnen maken door de gezondheidszorg op de door mij aangegeven wijze te reorganiseren. Helaas, ik vrees dat onze minister geen pintenpakker is en ik denk dat hij ook geen tijd wil vrij maken voor een seniorencursusje "Medisch Pils Pakken".
Jammer, heel jammer. "Op je niet nuchtere gezondheid"

(C)

maart 2001

mailbus van Frants van de Bareschjop