Windows.

Kleren maken de man. Nietwaar! Kleren mismaken de man. Welwaar! Een voorbeeld uit de praktijk? Een man in een deftig pak aan de voordeur. Juist, daar moet je bij op je tellen passen. Die verbergt iets, die probeert je op het verkeerde been te zetten. Die probeert je hoogstwaarschijnlijk iets aan te smeren, een politieke partij, een bekering, een goed doel, een abonnement, een verzekering. Die probeert je wijs te maken, dat hij persoonlijk een voordeeltje voor jou komt bezorgen. Ik wantrouwde dus gepast, ongepaste mannen met stropdassen.

Ik was en ben nog steeds mijn tijd ver vooruit. Ik had altijd al een hekel aan stropdassen en gesloten boorden. In het leger, als dpl. sld, heb ik herhaaldelijk problemen gehad wegens het niet dragen van de verplichte zwarte stropdas. Ik gaf de voorkeur aan mijn open inborst. Gesloten boorden en afklemmende stropdassen veroorzaakten een soort dictatoriale bewustzijnsvernauwing waardoor snauwen ontstond, vermoedde ik in die tijd. Helaas kreeg ik nooit de vrijheid van de democratie, die ik toen verdedigde, om mijn theorie onder de soldaten te brengen. Het dictatoriale recht van de grootste bek heerste over het particuliere geneuzel van een onnozele democraat. Je Maintiendrai - geen strepen om op de staan, geen recht van open boord - was het devies van onze Inspecteur Generaal.

Ik was dus prettig verrast toen Claus enkele jaren geleden op de TV, in een bui van balorigheid, zijn schoonvader afviel en zijn stropdas weggooide. Eindelijk had ik erkenning gevonden, het beschaafde equivalent van de peniskoker was letterlijk afgedaan en in de coulissen beland. Lang leve de natuurlijke spontane vent.
Sinds die tijd is het schijnbaar chique, behoort het tot de bon ton, om geen stropdas te dragen. Ik zie steeds meer chique heren met een of meerdere hemdknoopjes nonchalant los. En nu openbaart zich weer de kleinborstigheid van de hedendaagse superman. In plaats van kloek een stukje mannelijke borstigheid te tonen, ongeveer op dezelfde manier als onze wulpse vrouwelijke soortgenoten, vindt weer een verkokering plaats. Op de plek van de stropdas is een decent T-shirtje gekomen. Achter de pas geopende window zit een saaie wallpaper. Een shirtje van Zeeman (twee stuks voor f 14,95, in de wekelijkse aanbieding).
Ik kan het weten want ik word dressman. Neen, niet bij Zeeman! Mijn ambities blijven voorlopig geheim. Ik ben al druk bezig met oefenen. Zodra de temperatuur wat aangenamer wordt ga ik de hort op. Met mijn hemd royaal open en een punk, dedicated screensaver op de achtergrond. Een flinke pluk, momenteel nog grijs, borsthaar. Ik moet alleen nog goed overwegen welke kleur en styling ik hierin zal zetten. Afhankelijk van mijn feeling moet deze look dan overeenkomstig communiceren met mijn omgeving. Dissonant en harmonieus, als je begrijpt wat ik bedoel.

Je begrijpt me niet? Dan ben je waarschijnlijk ook een jaloerse vrouw! Dezelfde als mijn Lulu, hoe ouder hoe gekker is haar benaming voor mijn vernieuwende "Windows Outlook 2001". Ik weet het zeker, ik word de hete blits van de aanstaande hot summer. Ben benieuwd wie we nu als eerste zal na-apen.

(C)

feb. 2001

mailbus van Frants van de Bareschjop