Gaia

Alles wordt anders, niets blijft gelijk. Dat wil dus zeggen dat het ook spannender wordt. Was ik vroeger gezegend met een snelle inslaap, (neen geen hazenslaap dat is wat anders) tegenwoordig is dit dus ook niet meer als vroeger. Vroeger sliep ik soms al in, amper nadat ik mijn broek had uitgetrokken. Ik vond hem 's morgens namelijk regelmatig terug - op een hoopje gevallen - geen tijd meer gehad om hem ergens netjes neer te leggen. Over opvouwen heb ik toen nooit nagedacht. Daar ontbrak mij de tijd voor.
Gedurende mijn diensttijd in het leger was dat nog extremer. Na een paar dagjes velddienst stond mijn zeesoldaatbroek vaak 's morgens nog, stijf van de modder, rechtop naast mijn krib (wij hadden geen bed) op wacht. Bij het ontwaken commandeerde ik hem (mijn broek) dan eerst "Op de Plaats -- Rust - rust". De reden daarvan is simpel, je trekt geen broek aan die in de "Geef Acht" houding staat, nietwaar? Welwaar! Juist.
Ik heb nu een trucje bedacht, om sneller in het rijk der fabeltjes te komen. Een soort fabeltjeskrant gaan lezen. Met een laatste knipoog aan mijnheer Den Uil gewoon "den luiken dicht doen" en wegwezen. Simple comme toujours, je moet er alleen effe op komen.
Ik kocht fluks, slaapverwachtingsvol (van een boekenbonbon van Sinterklaas) een boek over mythologie. Dat zijn oude mietjes wist ik. Een soort heidense geschiedenis, vroeger op school tijdens de taalles (in de verleden tijd was het als ik me goed herinner) van gehoord en vaak afwezig bij geknikkebold. Binnen de kortste keren verwachtte ik te kunnen struikelen over de tak van mijnheer Den Uil, in het zand van Klaas Vaak.
Dat heeft in mijn slaappraktijk helaas wat anders uitgepakt dan theoretisch verzonnen. Zie je vaak in de tegenwoordige tijd, tis een teken van deze digitale tijd. De analoge tijd van vroeger (mijn vader die in zijn lange onderbroek 's avonds voor het slapen gaan de pendule stilzette omdat hij anders door het periodieke getimmer geen oog dicht deed) is definitief voorbij denk ik.
Want wat las ik? Geen mietjes zoals ik dacht. Neen! Grote aantallen heilige teksten, nog niet bedorven door de huidige goddeloze theologen - die gingen over de rauwe essentie van het bestaan. Alle elementaire menselijke driften komen aan bod. Je kunt het zo rauw of liefelijk niet bedenken maar het is vroeger ergens gebeurd en beschreven. Ik had verwacht een kwartiertje duffe kost te lezen en dan langzaam in de tijdelijke vergetelheid weg te zinken. Dat lukte niet. Na een kwartiertje besloot ik zelfs een pot koffie te gaan zetten en met mijn boek gapend de nacht door te brengen.

Ik las het verhaal over Gaia. Gaia was de aarde. Ze ontstond uit Chaos (hoe treffend) en ze bracht de hemelgod Ouranus voort, die tevens haar man werd. Kijk, daar kan ik als chemicus uren over nadenken, dat is pas een dendrimeer! Welke katalysator of initiator zou daarbij gebruikt zijn? En hoe krijg je zo'n onstuimige reactie gestopt als het uit de klauw loopt? Mij maak je niet wijs dat zo'n reactie niet exotherm is!
En, jawel hoor, daar las ik het al. Ze kregen kinderen. De jongste heette Cronos. Die sneed met een sikkel, die door zijn moeder gemaakt was, zijn vaders snikkel af! Ja, je leest het goed. Ik heb het bijna letterlijk overgeschreven. Je kent me, zoiets zou ik niet kunnen verzinnen.
Jemig, …. hemel en aarde werden daardoor gescheiden.
Neem me niet kwalijk zeg, ik kan die Ouranus geen ongelijk geven dat hij toen de hemeldeur met een klap dichtgooide voor de aardse nakomelingen van die Gaia. Wat een gajes zeg.
Het gaat dan een hele tijd zo door. De een doet het met de ander en met zichzelf en andersom. Ze doen het in de hemel en op aarde, in de lucht en op zee. In het binnenland en in het buitenland.
Eigenlijk is niets veranderd. Herstel, ik moet het begin van dit stukje herschrijven. Niets is eigenlijk anders geworden. De nieuwe wereld is gelijk aan de oude mythologie. Het is waar wat de Fransen zeggen: "De geschiedenis herhaalt zich"
De goden van toen, zijn de dezelfde valse goden van nu. En Gaia, is nog altijd moeder Aarde. met al haar geschenken, vruchtbaarheid en overvloed. Ze is nog altijd de moeder van alle mensen en voedster van ( helaas niet alle) kinderen. Maar ze is ook nog altijd een wrede doodsgodin die haar kinderen weer tot zich in de aarde neemt.
Shit, ik lees geen mythologie meer voor het slapen gaan en ik zet dan ook geen koffie meer. Vanavond neem ik weer van het oude recept. En voor de veiligheid zeker een of twee glaasjes meer. Ik wil wel eens zien of ik dan niet in de hemel kom! En voor de gezelligheid neem ik een fles voor die Ouranus mee, zit ie misschien wat makkelijker.

(C)

feb. 2001

mailbus van Frants van de Bareschjop