Voetbal en leven

Meestal is er niets op de tv en is dit apparaat, tenminste bij ons, geen storende factor. Echter verleden week was het mis. Op één avond twee programma’s in dezelfde doorlooptijd. Op SBS 6 liep de zoveelste bevalling. Lulu is hiervan een vaste afneemster en houdt zeer waarschijnlijk het kijkcijfer mee hoog. Nu kan ik absoluut niet tegen het zien van zoveel ruw gedoe van moeder natuur, zeg ik dan maar altijd en ik wil ook niet dat Lucky (mijn boxer), die pas twee is, een traumatische ervaring opdoet bij het zien van dit soort evenementen. Hij droomt nu al bijna iedere nacht akelig. Je moet hem soms horen te keer gaan in zijn slaap! Hij wordt waarschijnlijk een geval voor Martin Gans, je weet wel, die hondenzenuw-lijder.
Op een andere kanaal was bekervoetbal. Het genoegen voor ons, jongens. Enfin we hebben houtjes getrokken en uiteraard trok ik weer het kortste. Ik verdenk Lulu soms ervan dat ze sjoemelt, maar laat ik voorzichtig zijn met mijn woorden. Een op de vier huwelijken eindigt immers in een scheiding. Na 36 jaar wordt die kans natuurlijk steeds groter. Eerste en tweede wet van Murphy!
Uiteindelijk had dit tot gevolg dat Lulu in de woonkamer op het grootbeeld, met wooffers, naar een blijde gebeurtenis keek en Lucky en ik verbannen waren naar de zolderkamer. Hier staat nog een oud teeveetje uit de zeventiger jaren.
Over de match wil ik het niet hebben want toen we na een half uur pas beeld hadden, het geluid was aanmerkelijk eerder en we wisten zodoende dat Feyenoord met 0-2 achterstond, gaf het apparaat met enig geknetter de rest van zijn geest aan de Filistijnen.
Lucky lag op mijn trui met een knapperig gerookt varkensoortje, keek me schuin aan en vroeg: "Kun jij mij nou eens wat overeenkomsten tussen het voetbal en het huwelijk uitleggen, ik zie er diverse."
Ik was op mijn hoede, als hij een tijdje varkensoor gekauwd heeft krijgt hij begripsvernauwing en als ik dan niet oppas sta ik binnen de kortste keren voor paal.
"Nou," vervolgde hij, "ik hoorde net de naam binnenspeler vallen, ik neem aan dat dit dan een meneer of manspersoon is die zie zich soms, je weet wel ahum…., op het gebied tussen de benen van een vrouw begeeft. Is dit dan het zogenaamde buitenspel als die met iemand anders getrouwd is?"
"Neen sufferd," zei ik, "dat is overspel".
"Krijg je dan ook een rode kaart, of schorsing en boete?" wilde hij verder weten.
"Nee", zei ik, "waarschijnlijk een bloedneus, zeker een scheiding en je moet alimentatie betalen".
"Oh"…. zei hij en knabbelde een tijdje bedachtzaam door.
Toen wilde hij het begrip buitenspelval uitgelegd hebben. Met veel geduld en tact heb ik hem uitgelegd, dat als de bal getrapt wordt en de voorste speler achter de laatste speler van de tegenpartij staat en de scheidsrechter fluit de aanval afgebroken moet worden. In de hitte van de strijd zie je dan dat de voetballers soms gaan vloeken en razen of op een andere manier uit het dak gaan.
"Oh", zei hij "nu snap ik toch nog niet waarom jij je zo aanstelde toen de buurman hier zondagmiddag belde omdat ik achter zijn poes had aangezeten. Want die buurman heeft echt niet gefloten."
Ik besloot te zwijgen. "En een trekballetje dan"? fleemde hij verder, "wat is dat dan"? Ik vermoed dat hij stiekem meekijkt als ik wel eens naar een zwoele film op Canal+ kijk. Ik hield maar weer mijn mond.
Ook wilde hij verder nog diepgaand ingaan op de begrippen achterspeler en voorstopper, hij dacht hierin ook nog wel wat overeenkomsten te zien. Hij vindt altijd wel een manier om mij te jennen.
Helemaal bont maakte hij het toen hij opmerkte dat "echtgenoten" vaak de verleden tijd is van echt genieten. Ik heb hem toen verteld dat vele mensen (en dus ook honden) pas na hun dood in goede aarde vallen. Ik moet die Belgische Samson manieren van hem niet.
En voorlopig slaapt hij ook niet meer bij ons op de kamer. Voor je het weet brengt hij een hoop praatjes op straat.

(C)

mei 2000

mailbus van Frants van de Bareschjop