de Taokshop van Frants van de Bareschjop

Yonas de Watchdog:
Wilders en Rutte zijn zich aan het braden ...

en een Tikkie

Het is raar maar waar. Als een of een paar mensen iets zien en vele anderen niet, dan moet je je niet verwonderen dat je met een wonder te doen hebt. De geschiedenis is vol met zulke wonderbaarlijke voorbeelden. Lourdes wondert er al lang wel bij en sinds enige jaren Munstergeleen ook. Wonderen brengen veel aards slijk in het laadje en dat is geen vluchtig wonder maar zakelijke werkelijkheid.
Zie je met miljoenen iets en eentje zegt dat het niet waar is, dan heb je met geen wonder te doen maar met stomme praat.
Gelukkig was het de goedgelovige Sjors die dit ook al weer enige jaren geleden zegde, ennu Sjorsie had het al vaker bij het verkeerde end gehad. Wist zeker dat er ergens erge dingen waren die er, gelukkig genoeg, toch niet bleken te zijn. Eigenlijk ook een wonder, niet ?
Ik geloof ook niet in wonderen. Zuche ... ik heb nog nooit iets groots in een loterij gewonnen. Geen jackpot, geen wonder. Punt aan de lat.
De Albanezen deden toen net of er een wonder gebeurd was toen Sjorsie tussen hen neerstreek. Godju, de machtigste man ter wereld met opgerolde mouwen en open boordje hield een open air praatje met aangrenzende receptie. En of hij het nu gelooft of niet, miljoenen anderen en ik hebben gezien hoe toen zijn klokkie verdween. Veni, vidi, foetsjie ! In plat jargon heet dat weggejorist. En niemand van de intelligente servies had het in de gaten. Een giller, weg Rolex.
Als simpele ongelovige ziel denk je dan meteen, daar maakt die mijnheer Boesj geen stampij over. Die geeft dat thuis, via iemand die weet hoe het moet, aan de verzekering op en de bank van England bezorgt hem een nieuw klokkie met de best wishes van Tonie.
Pindakaas, mooi niet. Die Sjors die was of niet verzekerd of had geen vertrouwen in zijn nieuwste vrienden. Zijn klokkie was namelijk helemaal niet gejat, we hadden het allemaal verkeerd gezien, hij had zelf ongezien zijn tikkert afgedaan. Zei hij ...
Als dit geen groot wonder was, dan weet ik het niet meer, of het moet zijn dat mijnheer Boesj een groot illusionist is/was. Je denkt dat je iets ziet, maar in werkelijkheid is het niet wat je gezien hebt.
Shit, nou ben ik toch aan het twijfelen geslagen. Stel je eens voor zeg, dat het vertrouwen in democratie betekent dat je in wonderen moet geloven. Dan kan ik net zo goed meteen deze Tikkie inleveren.